Co dokładnie oznacza „human-grade”, a co „materiał K3” ? Jaka jest różnica między jedzeniem o jakości Human-grade, a ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego ?  Co takiego specjalnego jest w jakości Terra Canis, w porównaniu do niemal wszystkich innych produktów ? Poniżej uzyskasz odpowiedzi na te pytania. Wszystkie przytoczone informacje są zgodne z podstawą prawną i obowiązującymi przepisami w Unii Europejskiej.

 

Co znaczy pojęcie jakości artykułów spożywczych?

Przemysł produkujący karmy dla zwierząt, jak i sami producenci karm dla psów i kotów nie należą do branży spożywczej. Należą oni do branży utylizacyjnej, gdyż nie zajmują się produktami spożywczymi, lecz materiałami utylizowanymi/odpadami trzeciej kategorii.

Terra Canis jest pierwszym producentem, który wbrew powyższym praktykom produkuje pożywienie dla psów i kotów w zakładzie spożywczym wyłącznie z bezpiecznych artykułów spożywczych. W niniejszym tekście przybliżono terminologię i przedstawiono dokładne różnice. Poniższe informacje odpowiadają przepisom ustawowym i rozporządzeniom, które obowiązują w UE.

 

Co znaczy pojęcie jakości artykułów spożywczych?

Jakość artykułów spożywczych posiadają zasadniczo wszystkie artykuły (surowce i produkty przetworzone), które ze względu na swoją świeżość i przeznaczenie, zostały dopuszczone do spożycia przez ludzi lub do użytku przez człowieka. W odniesieniu do mięsa chodzi o wszystkie świadectwa uboju, które potwierdzają, że dane produkty nadają się do spożycia przez ludzi lub są przeznaczone do dalszego przetworzenia na produkty takie jak wędliny, kiełbasy itp. Materiał ten nie może w żadnej chwili opuścić łańcucha chłodniczego i podlega ostrym przepisom dotyczącym higieny. Jeśli np. liczba zarazków w mięsie przekracza określone wartości maksymalne, wówczas mięso nie może być wykorzystane przez człowieka/ do produkcji artykułów spożywczych. Tym samym traci status jakości produktu spożywczego i staje się automatycznie materiałem utylizowanym/materiałem K3. Terra Canis używa do swoich produktów wyłącznie surowców, które w momencie ich przetwarzania w zakładzie mięsnym posiadają jakość produktu spożywczego.

 

Czym jest zakład produkujący artykuły spożywcze?

W każdym zakładzie produkującym artykuły spożywcze przetwarza się wiele surowców, które nadają się do spożycia przez ludzi lub mogą być przez nich używane. Są to zakłady produkujące artykuły spożywcze, piekarnie, masarnie. Nasza masarnia jest zakładem produkującym artykuły spożywcze i z tego względu może przechowywać i przetwarzać tylko towary posiadające jakość spożywczą.

 

Czym jest zakład produkujący paszę dla zwierząt?

Zakład produkujący karmę, w odróżnieniu od zakładu spożywczego, działa w branży utylizacyjnej/ gospodarce odpadowej. Jest to miejsce, w którym utylizowany materiał kategorii trzeciej jest przetwarzany na karmę dla zwierząt.

 

Co znaczy pojęcie materiał K3?

Materiał K3 to materiał wyjściowy do produkcji karmy dla psów i kotów. Już od dziesięcioleci przemysł produkujący karmę zajmuje się jego przetwarzaniem. Ponadto produkcja karmy dla psów mieści się w branży utylizacyjnej/gospodarce odpadowej, jest więc częścią procesu utylizacji tusz zwierząt poddanych ubojowi. Rozróżnić należy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 (Rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) trzy kategorie: K1, K2 i K3, które różnią się między sobą ryzykiem związanym z utylizowanym materiałem.

 

Kategoria 1

Do kategorii 1 należy mięso i produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego o największym ryzyku, a więc zwierzęta domowe, dzikie, użytkowe, które zostały zabite lub zdechły z powodu chorób, w szczególności zwłoki zwierząt zarażonych chorobą szalonych krów, zanieczyszczone chemikaliami lub zakazanymi materiałami. Materiał kategorii pierwszej musi zostać zutylizowany jako odpad. Od 1. lipca 2008 materiał ten musi być oznaczony za pomocą markera triheptanianu glicerolu (GTH) i być transportowany w czarnych pojemnikach.

 

Kategoria 2

Do tej kategorii zalicza się mięso i produkty uboczne zagrożone innymi niezakaźnymi chorobami. Obejmuje ona zabite, a więc nie ubite w rzeźni, zwierzęta, produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego (np. mleko), materiał importowany, który nie został odpowiednio skontrolowany, oraz produkty zwierzęce zawierające pozostałości leków.

 

Kategoria 3

Tzw. materiał K3 oznacza przede wszystkim odpady i produkty uboczne pochodzące z rzeźni, odpady kuchenne i stołowe, artykuły spożywcze pochodzenia zwierzęcego, jak surowe mleko, świeże ryby lub świeże produkty uboczne z ryb, które nie nadają się do spożycia przez człowieka. Ponadto zaliczają się do nich również części zwierząt poddanych ubojowi, które pomimo zdatności do spożycia przez człowieka, zostały wycofane z powodu ich niskiego popytu w danym kraju, np. flaczki, ozory i inne narządy wewnętrzne. Mogą być one przetwarzane wyłącznie na karmę dla zwierząt. W Niemczech zakazuje się ponadto produkcji karmy przeznaczonej dla przeżuwaczy wytworzonej z tłuszczów i tkanek zwierząt ciepłokrwistych oraz ryb. Poza tym zabrania się wytwarzania karm dla zwierząt rzeźnych i koni z tłuszczów i tkanek zwierząt ciepłokrwistych oraz ryb. Materiał K3 jest najczęstszą przyczyną skandali spożywczych wywołanych tzw. zepsutym mięsem.

 

Do materiału K3 należą

  • odpady kuchenne i stołowe, jeśli nie pochodzą z zagranicy
  • części ubitych zwierząt uznane za zdatne do użycia, które nie wykazują oznak choroby oraz pochodzą od zwierząt nadających się do spożycia
  • surowe mleko
  • włosy, skóry, rogi itp. od zwierząt, które nie wykazywały oznak chorobowych
  • zwierzęce odpady z przemysłu spożywczego
  • skóry, kopyta, rogi, skóra świń i pióra ptaków, które zostały ubite w rzeźni po uprzednim badaniu
  • przeleżałe mięso
  • zepsute artykuły spożywcze
  • mięso o mniejszej wartości
  • mięso zwierząt wystawionych na znaczny stres
  • krew zwierząt (z wyjątkiem przeżuwaczy), które zostały ubite w rzeźni po uprzednim badaniu
  • części ciała zwierząt i produkty uboczne, które powstały podczas produkcji towarów zdatnych do spożycia przez człowieka, odtłuszczone kości, skwarki
  • ryby lub inne zwierzęta morskie, oraz odpady z ryb (z wyjątkiem ssaków morskich)
  • była żywność pochodzenia zwierzęcego, która z powodów innych niż zdrowotne, np. wady opakowań, nie nadaje się do spożycia przez ludzi.

 

Takie mięso, które niezwłocznie musi zostać odpowiednio oznaczone, może być stosowane tylko do produkcji karmy w dopuszczonym krajowym zakładzie produkcji karm lub może zostać przetworzone na inne niejadalne produkty, np. smar. Można go użyć również do kompostowania lub produkcji biogazu. Mimo to mięso tzw. trzeciej kategorii, czasami wbrew obowiązującemu prawu, stosowane jest również na potrzeby ludzkie.[1] Materiał ten od 1. lipca 2008 musi być w Europie transportowany w zielonych pojemnikach i może zostać barwiony w krajowym handlu.

 

Oprócz Terra Canis istnieje niewiele firm, które pracują na bazie artykułów spożywczych i dzięki temu oferują psom i kotom taką jakość pożywienia, jaką te zwierzęta mogłyby znaleźć w naturze żyjąc na wolności. Niestety jest coraz więcej producentów/marek, które reklamują się pod hasłem wysokiej jakości artykułów spożywczych, zaznaczając ją nawet na etykietach swoich produktów, a tymczasem ich wyroby powstają w zwyczajnym zakładzie produkcji karmy, w którym nie wykorzystuje się żadnych prawdziwych produktów spożywczych. Wielu z nich reklamuje się w następujący sposób: „Mięso pochodzi z przemysłu spożywczego” lub „Mięso pochodzi ze zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi“. Zaleca się zachowanie ostrożności. Zgodnie z ustawami i rozporządzeniami obowiązującymi w UE zasadniczo tylko produkty pochodzące z uboju zwierząt, które były przeznaczone do spożycia przez ludzi, mogą zostać użyte na wyprodukowanie karmy dla zwierząt. Nie jest to nic szczególnego. Jeśli zwierzęta nie są ubijane w celu spożycia ich mięsa przez ludzi, to zostają one zabite ze względu na obecność wirusów czy bakterii. Taki materiał należy do kategorii K1 lub K2 i nie może być używany do produkcji karmy dla zwierząt.

Materiał K3 pochodzi ZAWSZE od zwierząt ubitych na potrzeby przemysłu spożywczego i tym samym z branży spożywczej. Nie oznacza to, że materiał/mięso w momencie przetworzenia na karmę dla zwierząt posiada jakość artykułu spożywczego. Istotna jest zawsze jakość w chwili, gdy mięso jest przetwarzane na karmę dla zwierząt, a nie jego pochodzenie czy jego wcześniejsza jakość. Wiele elementów pochodzących z ubitych zwierząt nie posiada jakości artykułu spożywczego per se (kopyta, pióra, skóry lub inne organy) i tym samym już podczas uboju kwalifikowane są one do kategorii 3. Inne posiadają jakość artykułu spożywczego, jednak tracą ją wskutek braku świeżości i/lub higieny ewtl. z powodu przerwania łańcucha chłodniczego (zepsute mięso, zbyt wysoka ilość zarazków, przekroczona data przydatności do spożycia itp.). W obu przypadkach zostają one zakwalifikowane jako materiał K3 i tym samym trafiają do przemysłu produkcji karm. To samo dotyczy gospodarki ekologicznej. Oznacza to, że większość ekologicznych karm dla psów, które znajdują się na rynku, wytwarzanych jest z tego samego materiału K3. Jednakże różnica polega na tym, że materiał pochodzi od zwierząt z chowu ekologicznego. Mimo to, z reguły jest to materiał przeznaczony do utylizacji, tak jak w przypadku zwyczajnych karm dla psów.

 

Terra Canis od 10 lat podąża zupełnie inną drogą: z dala od materiału K3 i producentów karm. Wszystkie składniki posiadają 100% jakość spożywczą – wytworzone zostały w masarni, w prawdziwym zakładzie zajmującym się produkcją produktów spożywczych – zapewniamy absolutną przejrzystość naszych działań.

 

 

 

Pin It on Pinterest